Het kustplaatsje Swakopmund is een prima onderbreking op weg naar het noorden. Na een paar dagen in de woestijn vormt Swakopmund een koele afwisseling, waar je lekker kunt eten, vooral als je van schelpdieren houdt.
Zoals de naam al doet vermoeden, is Swakopmund Duits van oorsprong. Het geldt als de 'zomerhoofdstad' van Namibië. Het heeft iets onwerkelijks om Beierse kerktorens door de mistbanken te zien schijnen, nadat je een paar dagen in de hitte van de Namib woestijn hebt doorgebracht. Het mistige plaatsje is een levende getuige van zijn fascinerende geschiedenis. Behalve Beierse invloeden staan er in Swakopmund ook gebouwen in Boheemse stijl. Hier wonen niet alleen puriteinse nazaten van Duitse afkomst, maar ook hippies en kunstenaars, statige Herero-vrouwen in ouderwetse jurken, rangers, mijnwerkers en vissers.
Net buiten Swakopmund vind je een schier eindeloze reeks heuvels die eruitzien alsof ze op Mars thuishoren. Dit is bekend als de Moon landscape en 's morgens vroeg of bij zonsondergang is het hier het mooist. Ook net buiten Swakopmund kun je met een soort surfplank of op ski's van de duinen af. Iets verder weg, in de bedding van de Khan rivier, vind je de Goanikontes oase, een weelderig begroeide waterplaats in het midden van de kale Namib woestijn.
Een aanrader tijdens je verblijf is een excursie naar Walvisbaai (Walvis Bay), waar je in de lagune veel vogels zoals flamingo's en pelikanen kunt zien. Ook kun je tijdens een bootexcursie vele zeehonden en dolfijnen tegenkomen. Aan de kust kun je duiken, surfen of heerlijk lui op het strand liggen. Swakopmund biedt bovendien een van de beste mogelijkheden in Afrika om vanaf land in zee te vissen. Vanuit Walvis Bay of Swakopmund kun je een rondvlucht maken en de overweldigende natuur op je in laten werken.
Zo'n 100 kilometer ten noorden van Swakopmund vind je een pelsrobbenkolonie aan wal bij Cape Cross. Cape Cross is vernoemd naar het stenen kruis dat de Portugees Diego Cáo hier in 1486 neerzette ter ere van koning Johannes II van Portugal. Totdat de vissers Cape Cross ontdekten, was het een eldorado voor pelsrobben. De vissers zien de robben als geduchte concurrenten, omdat ze te veel vis eten; de toeristen vinden ze alleen maar leuk en de pelsrobben trekken zich van niemand iets aan. Het is zeker niet voor gevoelige neuzen. Van november tot half december is Cape Cross een kraamkamer.