Cirque de Mafate
Het geografische reliëf van La Réunion is nog continu in beweging. Al is de Piton Neige, de oudste vulkaan op het eiland al lang uitgedoofd, aan de kant van Piton de la Fournaise verandert het eiland nog jaar na jaar van uiterlijk. Niet alleen doordat de wegstromende lava het landschap ingrijpnd verandert, ook doordat sommige delen instorten, zoals in april 2007 met de Dolomieu-krater gebeurde: de bodem zakte maar liefst 300 meter.
Van bovenaf gezien lijkt het nog het meest op een klavertjedrie: in de uitgedoofde vulkaan Piton Neige (3069 meter) zijn door zware regenval, instortingen en landverschuivingen drie zogeheten keteldalen (ofwel cirques) ontstaan: de Cilaos, de Mafate en de Salazie. Een keteldal is een zeldzaam natuurverschijnsel. Het doet denken aan een natuurlijk amfitheater met hoge steile wanden. De bodem is onregelmatig en onderhevig aan erosie. Op de enkele platte stukken zijn gehuchtjes gevestigd, die ‘îlets' worden genoemd.
Ooit was het klavertjedrie een klavertjevier. Aan de oostkant van het eiland ontstond duizende jaren de cirque de Bébour. Toen de Piton Neige een slordige twaalfduizend jaar geleden haar laatste adem uitblies, stroomde dit keteldal vol lava. De drie overgebleven keteldalen van de Piton Neige verschillen in vegetatie sterk van elkaar, mede dankzij het feit dat ze elk een eigen klimaat hebben. Het is aan te raden om de keteldalen vroeg te bezoeken. Na 11 uur 's ochtends wordt het zo bewolkt dat je niet meer zo veel ziet.
De Cirque de Cilaos ligt tussen steile kraterwanden en is de droogste van de drie. Er borrelen enkele warmwaterbronnen en er zijn diverse korte en langere wandelingen mogelijk. De route erheen is al een belevenis op zich: de weg telt tussen de 300 en 500 bochten. Cilaos heeft relatief grote vlakten, die je stroomafwaarts nergens tegenkomt. Op deze vlakten zijn dorpjes en gehuchten gebouwd: Bras-Sec, Cilaos Village, Ilet-à- Cordes. Vanaf de Roche Merveilleuse en Fenêtre heb je een schitterend uitzicht over de Cilaos en het dal ervoor. Behalve aan Cilaos zelf is het de moeite waard een bezoek te brengen aan Îlette a Cordes, een idyllisch bergplaatsje aan de andere kant van het dal. Vroeger liep er een kabelbaan naar Cilaos, nu kun je er alleen nog met de auto komen.
Er leiden geen wegen naar de Cirque de Mafate. Je kunt, net als de pakweg 700 inwoners, gaan lopen, of er per helikopter komen. Wat Mafate bijzonder maakt zijn de parallelle bergkammen die stroomafwaarts zijn uitgesleten. In het Cirque de Mafate zijn meerdaagse wandelingen mogelijk. Je kunt overnachten in eenvoudige, maar comfortabele gîtes. De minder energieken kunnen genieten van een schitterend uitzicht vanaf de Piton Maido, dat prima met de auto is te bereiken. Ook Cap Noir - eveneens bereikbaar per auto - biedt een prachtig uitzichtpunt.
De Cirque de Salazi, het grootste en het groenste keteldal van de drie, is het gemakkelijkst te bereiken vanuit Saint-Denis. De Cirque de Salazi heeft uiterst steile rotswanden en zeer veel schitterende watervallen. De Piton d'Anchain is een gigantisch rotsblok dat tijdens een grote landverschuiving vanuit het centraal gelegen Gros Morne in het keteldal is aangeschoven. Le Voile de la Mariette is een bezoek meer dan waard. Ook le Cirque de Salazi leent zich prima voor wandeltochten en kent even pittoreske als charmante gehuchtjes. Hellbourg, bijvoorbeeld, dat volgens velen het mooiste dorpje van Frankrijk is, of Grand Îlet. Verder naar de kust ligt Saint-Benoit. In de buurt van Saint-Benoît, ligt de Marsouins, een perfecte rivier om te raften. Er staat altijd water in en het landschap onderweg is schitterend. De route naar Le Bellier, ofwel de kraterwand die Salazie scheidt van Mafate, biedt een adembenemend mooi uitzicht over Mafate. Dankzij de vele watervallen doet het denken aan Doubtful Sound in Nieuw Zeeland. Het kan er wel nat zijn. Bij een bezoek aan de watervallen is een regenpak een aanrader.
