Zimbabwe | Victoria watervallen
De Victoria watervallen bij het plaatsje Victoria Falls in Zimbabwe, op de grens tussen Zimbabwe en Zambia kun je gerust als het achtste wereldwonder beschouwen. Hoewel David Livingstone in 1855 deze reusachtige waterval vernoemde naar zijn koningin, Queen Victoria, gebruikt de plaatselijke bevolking de naam Mosi-oa-Tunya, wat zoveel betekent als the smoke that thunders (donderende rook).
• Statistisch gezien zijn de Victoria watervallen de breedste van Afrika: het water valt over een breedte van 1708 meter 107 meter naar beneden.
• Van april tot en met juni zijn de Victoria watervallen het volst.
• In de regentijd stort de Zambezi rivier zich hier op volle sterkte met ruim 500 miljoen liter per minuut in de kloof eronder.
• In 1989 werden de watervallen door UNESCO tot Werelderfgoed verklaard.
Wie bij de Victoria watervallen aankomt, wordt volkomen verrast door het enorm donderende lawaai dat wordt veroorzaakt door het 100 meter naar beneden stortende water. De nevel is van kilometers afstand te zien. Juist in verband met die nevel is het, voor het behoud van je camera, aan te raden alleen van een afstand te fotograferen. Ook is het verstandig om er met je kleding rekening mee te houden dat je hier werkelijk heel nat kunt worden. Ter plaatse zijn overigens wel regencapes te huur.
Volgens ingewijden zijn de Victoria watervallen 's ochtends vroeg, als de zon net op is, of aan het einde van de dag, als de zon ondergaat, op hun mooist. 's Morgens speelt de zon met de mist, wat prachtige regenbogen oplevert. Hier zijn zelfs regenbogen van 360° graden gezien!
Vanaf maart, aan het eind van de regentijd, zijn de watervallen op hun volst. Aan het eind van de droge tijd, een halfjaar later, is er aanzienlijk minder water, maar zijn de mogelijkheden om foto's te nemen weer groter. Verder stroomopwaarts kun je genieten van de schitterende natuur aan de Upper Zambezi rivier. Een aanrader is om hier te verblijven om van de natuur te genieten en een dagexcursie naar de Victoria Falls te plannen.
Toen missionaris en ontdekkingsreiziger David Livingstone voor het eerst over de Victoria watervallen hoorde, zou het nog vier jaar duren voordat hij ze als eerste Europeaan met eigen ogen zag. Vanaf het eiland dat nu naar hem is vernoemd keek hij neer op het vernevelende water. Het was zo wit als sneeuw. Met zijn ogen volgde hij de mist naar beneden... en verder naar beneden, maar er leek geen einde aan te komen. Tussen de evergreens die boven de rand groeien, schreef hij, lopen een paar kleine stroompjes, maar het water komt nooit beneden, doordat de mist ze weer omhoog duwt. Livingstone was vol ontzag naar de rand gekropen.
Maar de Victoria watervallen zijn meer dan een mooi plaatje: ze vormen het decor voor een aantal ‘heftige' sporten, zoals bungeejumping vanaf de Zambezi Bridge, ultralicht vliegen en wildwaterraften.
